Zaburzona harmonia samogłosek w języku fińskim

W języku fińskim występuje zjawisko harmonii samogłosek. W skrócie zasadę można ująć tak, że samogłoski tylne a, o, u nie występują z samogłoskami przednimi ä, ö, y w jednym wyrazie. Za to samogłoski środkowe e, i mogą mieszkać się z każdymi samogłoskami w wyrazie. Jednak gdy wyraz zawiera tylko samogłoski środkowe e lub i, to końcówka (np. przypadku) będzie zawierać samogłoskę przednią. Więcej informacji TUTAJ.

Czasami jednak te reguły nie są przestrzegane. Oto przykłady:

Wyrazy obce

    Niektóre inne wyrazy obce (szczególnie zakończone na -i) mogą mieć zaburzoną harmonię samogłosek już jako wyraz w formie bazowej. Co więcej przy odmianie przez przypadki takie wyrazy często mają dwie końcówki dozwolone.

    Przykład:Odmiana wyrazu w partitiivi:
    analyytikko (analityk)

    NIE: änälyytikkö

    analyytikkoa
    syndrooma (syndrom)syndroomaa
    amatööri (amator)amatööriä
    miljardööri (miliarder)miljardööriä
    pyramidi (piramida)pyramidia
    dynamiitti (dynamit)dynamiittia
    olympialaiset (olimpiada)olympialaisia
    hyeena (hiena)hyeenaa
    psykologia (psychologia)psykologiaa
    analyysi (analiza)analyysiä lub analyysia
    anonyymi (anonimowy)anonyymiä lub anonyymia
    hieroglyfi (hieroglif)hieroglyfiä lub hieroglyfia
    vampyyri (wampir)vampyyriä lub vampyyria

     Niektóre wyrazy obce w formie podstawowej mają zachowaną harmonię, ale przy odmianie pojawiają się dwie formy dozwolone:

    Przykład:Odmiana wyrazu w partitiivi:
    kompromissi (kompromis)kompromissia lub kompromissiä
    krokotiili (krokodyl)krokotiilia lub krokotiiliä
    karamelli (cukierek, karmel) karamellia lub karamelliä
    arkkitehti (architekt)arkkitehtia lub arkkitehtiä
    adverbi (przysłówek)adverbia lub adverbiä

     Wyrazy złożone

      W wyrazach złożonych patrzymy odrębnie na poszczególne części składowe i samogłoski nie muszą być spójne. Czasem jednak trudno zidentyfikować, czy wyraz jest złożony i gdzie przebiega granica.

      Przykład:Odmiana wyrazu w partitiivi:
      tällainen (taki)

      NIE: tälläinen (tämän + lainen)

      tällaista
      Budapest = Buda + PestBudapestiä

      NIE: Budapestia

      fotosynteesi = foto + synteesifotosynteesiä

       Szczególnie problematyczne są wyrazy zakończone na -metri, -geeni, -teesi, -teismi, -teisti, -fiili, -vertti, -pedi, -septi. Mogą one bowiem mieć dwie dozwolone końcówki (zawierającą samogłoskę przednią lub tylną). Jest też sporo wyjątków.

      Końcowy element:Przykład:Odmiana wyrazu w partitiivi:
      -metrialkometri (alkometr)

      ALE: kilometri (kilometr)

      alkometria lub alkometriä

      kilometriä

      -geeniestrogeeni (estrogen) estrogeenia lub estrogeeniä
      -teesihypoteesi (hipoteza)

      ALE: proteesi (proteza)

      hypoteesiä lub hypoteesia

      proteesia

      -teismi

      -teisti

      ateisti (ateista)ateistia lub ateistiä
      -fiiliaudiofiili (audiofil)

      ALE: profiili (profil)

      audiofiilia lub audiofiiliä

      profiilia

      -verttiintrovertti (introwertyk)introverttia lub introverttiä
      -pedi logopedi (logopeda)logopedia lub logopediä
      -septiantisepti (antyseptyk)

      ALE: konsepti (koncept)

      antiseptia lub antiseptiä

      konseptia

       Wyrazy fińskie

        Nie tylko w wyrazach obcych dochodzi o niespójności w harmonii samogłosek. Oto przykłady wyrazów, które mają zaburzoną harmonię samogłosek przy odmianie wyrazu przez przypadki:

        minä (ja), ALE: minulla, minusta

        sinä (ty), ALE: sinulla, sinusta

        kuka (kto), ALE: ketä, kenellä (a to dlatego, że odmienione wyrazy pochodzą od przestarzałego słowa ken (kto))

        meri (morze), partitiivi: merta (NIE: mertä), ale w innych przypadkach będzie: meressä, merellä, itd.

        veri (krew), partitiivi: verta (NIE: vertä), ale w innych przypadkach będzie: veressä, verestä, itd.

        Czasami przy tworzeniu wyrazów pochodnych jest niezgodość z harmonią samogłosek:

        tietää (wiedzieć) -> tieto (wiedza) (NIE: tietö)

        pelätä (bać się) > pelko (strach)

        mennä (iść) -> olen menossa (idę)

        Źródło:

        Kielikello – Kompromisseja vai kompromissejä: vierassanojen taivutuspäätteen vokaali

        Kielitoimistonohjepankki

        Memo-Monika-Kociuba-thumb

        Suomika

        Mam na imię Monika i od wielu lat z wielką przyjemnością tworzę materiały do nauki języków obcych. Pomogę Ci zgłębić tajniki języka fińskiego i poznać kulturę fińską.

        Możesz również polubić…

        Dodaj komentarz

        Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

        Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies.