’Ja mam’ (Minulla on)

  • W języku fińskim nie ma bezpośredniego odpowiednika polskiego czasownika ‘mieć’. Aby wyrazić, że ktoś coś posiada użyjemy konstrukcji ‘-lla/-llä on’, czyli poprzez przypadek adessiivi oraz czasownik ‘olla’ (być). Przykłady:

Minulla on koira. (Mam psa.) – Dosłowne tłumaczenie: ‘Na mnie jest pies.’

Sinulla on kissa. (Masz kota.)

Hänellä on nälkä. (Ona jest głodna.) – Dosłowne tłumaczenie: ‘Ona ma głód.’

Meillä on kiire. (Śpieszymy się. Jesteśmy zajęci.) – Dosłowne tłumaczenie: ‘Mamy pośpiech.’

Teillä on sauna. (Wy macie saunę.)

Heillä on parveke. (Oni mają balkon.)

 

  • Przykłady pytań:

Kenellä on auto? (Kto ma samochód.)

Onko sinulla asunto? (Czy masz mieszkanie?)

 

  • Jeżeli jest to konieczne, należy dokonać wymiany spółgłosek oraz końcówki rdzenia w wyrazie:

Pekalla on polkupyörä. (Pekka ma rower.) – wymiana spółgłosek kk ” k

Naisella on sanakirja. (Kobieta ma słownik). – zmiana końcówki rdzenia -nen ” -se-

 

  • Jeżeli imię jest pochodzenia obcego i kończy się na spółgłoskę, dodajemy wtedy pomocniczą samogłoskę ‘i’ przed dodaniem końcówki –lla/-llä. Przykład:

Davidilla on veli. (David ma brata.)

 

  • Czasownik ‘olla’ w zdaniach opisujących własność jest zawsze w trzeciej osobie liczby pojedynczej! Przykład:

Annella on siniset silmät. (Anne ma niebieskie oczy). – NIE: Annella ovat siniset silmät

 

  • Jeżeli przed rzeczownikiem znajduje się przymiotnik lub/i zaimek wskazujący, te wyrazy również odmieniamy dodając końcówkę -lla/-llä. Przykład:

Vanhalla naisella on pitkät hiukset. (Stara kobieta ma długie włosy.)

Tällä lapsellä on silmälasit. (To dziecko nosi okulary.)

Sillä pitkällä miehellä on parta. (Ten wysoki mężczyzna ma brodę.)

Tuolla pienellä tytöllä on poninhäntä. (Tamta mała dziewczynka ma kucyk.)

 

  • Jeżeli właściciel rzeczy ma nazwę składającą się z dwóch rzeczowników (np. imię i nazwisko), odmieniamy tylko ostatni wyraz. Przykład:

Pekka Virtasella on flunssa. (Pekka Virtanen ma grypę.) – NIE: Pekalla Virtasella

Herra Mäkisellä on kaksi lasta. (Pan Mäkinen ma dwójkę dzieci.)

 

  • Jeżeli przed rzeczownikiem znajduje się zaimek dzierżawczy, ten wyraz pozostanie w przypadku genetiivi i nie dodajemy dodatkowej końcówki -lla/-llä. Przykład:

Meidän mummolla on kissa. (Nasza babcia ma kota.) – NIE: Meidänillä mummolla

 

  • Uwaga! Końcówkę -lla/-llä (w znaczeniu „mieć”) dodajemy głównie w odniesieniu do osób. Jeżeli jakaś rzecz ‘coś ma’, wtedy użyjemy końcówki -ssa/-ssä. Natomiast miasta i państwa mogą ‚coś mieć’ z końcówką -lla/-llä.

Kerrostalossa on hissi. (Blok ma windę.) NIE: Kerrostalolla on hissi.

Suomella on pitkä raja Venäjän kanssa. (Finlandia ma długą linię graniczną z Rosją.)

Uważasz, że mój artykuł był wartościowy? Jeśli tak, może spodobają Ci się również moje ebooki oraz kursy online do nauki języka fińskiego
Gramatyka-okładka
Wymiana spółgłoskowa w języku finskim-okładka
Suomika

Suomika

Języki obce od zawsze były moją pasją. Przyjemność sprawiała mi ich nauka, ale również nauczanie innych. Dlatego od kilku lat organizuję kursy językowe, prowadzę lekcje indywidualne, projektuję strony internetowe i inne materiały dydaktyczne.

Może Ci się również spodoba

5 komentarzy

  1. Avatar krzychu pisze:

    Można trzy pytania? 🙂 🙂
    1. Widać na przykładach, ale proszę o potwierdzenie: obiekt posiadany występuje w mianowniku, prawda?
    2. Czy tak samo wyrażamy nasz wiek? Mam 27 lat = Minulle on kaksiymmentäseitsemän /lat – nie wiem, jak napisać /?
    3. Jeśli czegoś nie mam, to użyje odpowiedniego dla formy „on” zaprzeczenia, czyli „ei ole”, tak?
    Ślicznie dziękuję 🙂

    • Suomika Suomika pisze:

      Moi!
      Krótko odpowiadając:
      1. w mianowniku lub partitiivi
      2. Minä olen kaksikymmentäseitsemän. (Czyli po fińsku mówimy: „Jestem 27”)
      3. Tak. Minulla ei ole

      Własnie opublikowałam artykuł, gdzie znajdziesz więcej informacji na temat partitiivi w konstrukcji „Minulla on/ei ole”:
      http://suomika.pl/partitiivi-zdaniu-opisujacym-wlasnosc-minulla-ei-ole/
      Pozdrawiam!

      • Avatar krzychu pisze:

        Wow, dzięki za szybką odpowiedź i dodanie nowego tematu związanego z moim pytaniem. 🙂
        A mogę jeszcze jedno pytanko, które dopiero teraz mi się nasunęło?
        Otóż: Umiemy już tworzyć odpowiedniki ja mam/ty masz etc., ale co zrobimy w sytuacjach, kiedy trzeba użyć czasownika „mieć” w bezokoliczniku? np. ” i Ty możesz mieć ten kredyt”. „Chciałbym to mieć”. „W przyszłym roku będę już mieć samochód”.

        • Suomika Suomika pisze:

          W sytuacji kiedy mamy dwa czasowniki w zdaniu i „mieć” jest w bezokoliczniku, sprawa trochę się komplikuje i zwykle trzeba użyć innych czasowników określających posiadanie. Przykłady:

          Haluaisin omistaa auton. – Chciałbym mieć (=posiadać) samochód.
          Voit saada sen.- Możesz to mieć (=dostać).
          Ensi vuonna minulla tulee olemaan auto. – W przyszłym roku będę mieć samochód. (W tym zdaniu bardziej podkreślamy przyszłość. Można też powiedzieć „Ensi vuonna minulla on auto.”)

  2. Avatar Anonim pisze:

    tez ucze sie tego jezyka ale na miejscu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.