Czas teraźniejszy a czas przyszły w języku fińskim

W fińskim występują cztery czasy. Jeden czas teraźniejszy i trzy czasy przeszłe. A gdzie w takim razie jest czas przyszły?

Przyszłość w języku fińskim generalnie wyrażamy za pomocą czasu teraźniejszego. To jak rozpoznać, kiedy chodzi o teraźniejszość, a kiedy o przyszłość? Poniżej kilka wskazówek:

TERAŹNIEJSZOŚĆ I FAKTY

Czas teraźniejszy (preesens) służy zwykle do opisania wydarzenia, które ma miejsce w momencie mówienia.

Mitä sinä teet? – Co robisz?

Luen. – Czytam.

Poniższe określniki czasu sugerują, że wydarzenie dzieje się w tym momencie:

nyt – teraz

juuri nyt – właśnie (teraz)

parhaillaan – w tym momencie/czasie

tällä hetkellä – w tym momencie

Czas teraźniejszy też jest używany do opisania faktu, który zawsze jest prawdziwy.

Kissa on eläin. – Kot jest zwierzęciem.

PRZYSZŁOŚĆ

Czas teraźniejszy preesens też może być użyty w odniesieniu do wydarzeń w przyszłości.

Luen. – Przeczytam./ Będę czytać.

Poniższe określniki czasu podpowiadają nam, że czynność wydarzy się w przyszłości:

huomenna – jutro

ylihuomenna – pojutrze

pian – wkrótce

kohta – wkrótce, zaraz

ensi viikolla – w przyszłym tygodniu

ensi kuussa – w przyszłym miesiącu

ensi vuonna – w przyszłym roku

viikon kuluttua – za tydzień

kuukauden kuluttua – za miesiąc

vuoden kuluttua – za rok

Pewne czasowniki, jak aikoa (zamierzać) i meinata (planować, potocznie), służą do podkreślenia, że wydarzenie jest planowane w przyszłości:

Aion mennä elokuviin. – Zamierzam iść do kina.

Mitä meinaat tehdä illalla? – Co planujesz robić wieczorem?

Czas teraźniejszy w konstrukcji z czasem przeszłym perfekti opisuje, co się wydarzy w przyszłości po spełnieniu jakiegoś warunku.

Kun olen syönyt, tiskaan astiat. – Jak zjem, pozmywam naczynia.

Również forma dopełnienia może nam podpowiedzieć, czy wydarzenie się dzieje teraz, czy się spełni w przyszłości.

Luen kirjaa. – Czytam książkę. (dopełnienie w przypadku partitiivi)

Luen kirjan. – Przeczytam książkę. (dopełnienie w przypadku genetiivi)

 W języku oficjalnym występują też pewne konstrukcje do wyrażania przyszłości, takie jak tulla + -mAAn.

Se tulee olemaan vaikeaa. – To będzie trudne.