Typ 4 czasownika (haluta)
Do typu 4 należą czasowniki zakończone w bezokoliczniku na ‑ata/‑ätä, ‑ota/‑ötä, ‑uta/-ytä (rzadko również ‑itä, ‑eta/-etä). Przykłady:avata (otwierać)
herätä (budzić się)
siivota (sprzątać)
löhötä (wylegiwać się)
haluta (chcieć)
pölytä (kurzyć
selvitä (wyjaśnić się)
ruveta (zaczynać)
kiivetä (wspinać się)
- Najwięcej czasowników tego typu jest zakończonych na ‑ata.
- Niektóre czasowniki tego typu są pochodzenia obcego, np. filmata, grillata.
- Aby utworzyć odmieniony czasownik w zdaniu twierdzącym, należy usunąć drugą literę od końca, tj. -t-, pozostawiając jednak końcową samogłoskę -a/-ä, a następnie dodać odpowiednią dla danej formy osobowej końcówkę.
Spójrz na przykład odmiany czasownika ‘haluta’ (chcieć):
| Osoba | Proces odmiany | Odmieniony czasownik | |||
| minä | haluta | + | -n | haluan | chcę |
| sinä | haluta | + | -t | haluat | chcesz |
| hän/se | haluta | + | -a/-ä * | haluaa | chce |
| me | haluta | + | -mme | haluamme | chcemy |
| te | haluta | + | -tte | haluatte | chcecie |
| he/ne | haluta | + | -vat/-vät (zgodnie z zasadą harmonii samogłosek) | haluavat | chcą |
* Jeżeli bezokolicznik kończy się na -ata/-ätä, wtedy nie dodajemy kolejnej samogłoski ‑a lub ‑ä w trzeciej osobie liczby pojedynczej. Przykład:
herätä (budzić się) > hän herää (NIE: hän heräää)
- Uwaga! Przy odmianie niektórych czasowników typu 4 należy dokonać wymiany spółgłosek. Przykład:
tavata (spotykać) >minä tapaan (wymiana spółgłoski v > p)
- Przeczenie dla wszystkich typów czasownika (w tym typ 4) tworzymy z dwóch części:
– odmienionego wyrazu przeczącego ‘ei’ i
– czasownika w 1. osobie liczby pojedynczej bez końcówki -n.
Przykład:
maata (leżeć) > minä makaan > makaa-
| en makaa |
| et makaa |
| ei makaa |
| emme makaa |
| ette makaa |
| eivät makaa |
Terve, minulla on kysyms dlaczego w czasowniku typ czery MAATA doszło do zamiany samogłoski A na spòłgłoskę K np maata minä makan Czy to jest jakiŝ wyjątek Kiitos paljon vastauksesta
W fińskim często dochodzi do wymiany spógłosek. Jedną z takich zmian jest zanikanie 'k’, lub na odwrót – pojawianie się 'k’.
W czasownikach typu 4 i 6 'k’ pojawi się, gdy przed końcówką -ta lub -tä znajdują się dwie samogłoski. Przykłady:
maata (leżeć) → makaan (leżę)
koota (składać w całość, zbierać do kupy) → kokoan (składam w całość)
paeta (uciekać, typ 6 czasownika) → pakenen (uciekam)