Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne
W języku fińskim rzeczowniki możemy podzielić na policzalne i niepoliczalne.
WYRAZY POLICZALNE opisują przedmioty, osoby lub zjawiska, które:
- możemy policzyć, np. omena (jabłko), kysymys (pytanie)
- występują w całości, np. nainen (kobieta), kissa (kot)
- zwykle możemy zobaczyć i dotknąć, np. lamppu (lampa), talo (dom)
Wyrazy policzalne mogą wystąpić zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej. Przykłady:
Nainen on kaunis. (Kobieta jest piękna.)
Naiset ovat kauniita. (Te kobiety są piękne.)
Wyrazy policzalne mogą być użyte z liczebnikami lub wyrazami takimi jak: ‘pari’ (parę), ‘monta’ (wiele). Przykłady:
Minulla on kaksi kysymysta. (Mam dwa pytania.)
Huoneessa on monta ihmista. (W pokoju jest wiele osób).
WYRAZY NIEPOLICZALNE opisują rzeczy i zjawiska, które:
- są substancjami lub innymi materiałami, np. vesi (woda), nahka (skóra)
- możemy podzielić na porcje, np. sokeri (cukier), ruoka (jedzenie)
- są abstrakcją, uczuciem lub procesem, np. rakkaus (miłość), opiskeleminen (uczenie się)
Wyrazy niepoliczalne będą zawsze w liczbie pojedynczej. Przykład:
Vesi on kylmää. (Woda jest zimna.)
Aby policzyć rzeczy niepoliczalne, możemy użyć pojemników lub miar. Przykłady:
Minulla on kaksi pulloa olutta. (Mam dwie butelki piwa.)
Minä ostan litran maitoa. (Kupię litr mleka.)
Minä ostan viisi litraa maitoa. (Kupię pieć litrów mleka.)
Wyrazy niepoliczalne mogą być użyte z wyrazami takimi jak: ‘paljon’ (dużo), ‘vähän’ (mało), np.
Hänellä on paljon rahaa. (On ma dużo pieniędzy.)
Uwaga! Niektóre wyrazy niepoliczalne mogą być użyte jako policzalne, jeśli traktujemy je jako całość lub domyślnie chodzi o jedną sztukę opakowania. Przykłady:
Minä syön koko leivän. (Zjem cały chleb.)
Minä otan yhden oluen. (Wezmę jedno piwo.) = Minä otan yhden pullon olutta. (Wezmę jedną butelkę piwa.)
