Pominięcie zaimka dzierżawczego (Mirja myy autonsa.)

Zaimki dzierżawcze są pominięte w zdaniu, jeśli posiadany przedmiot (szczególnie występujący w dopełnieniu) należy do podmiotu. Wtedy wystarczy końcówka dzierżawcza. Po polsku najczęściej użyjemy zaimka ‘swój’. Przykłady:

Minä myyn autoni. (Sprzedaję swój samochód.) – pominięto zaimek ‘minun’, ponieważ ‘minä’, jak i ‘minun’ są w pierwszej osobie liczby pojedynczej

Myytko sinä autosi? (Sprzedajesz swój samochód?) – pominięto zaimek ’sinun’

Hän myy autonsa. (On sprzedaje swój samochód). – pominięto zaimek ‘hänen’

Mikko myy autonsa. (Mikko sprzedaje swój samochód.) – Oznacza to, że samochód należy do osoby prowadzącej pojazd.

Me myymme automme. (Sprzedajemy swój/nasz samochód.) – pominięto zaimek ‘meidän’

Myyttekö te autonne? (Sprzedajecie swój samochód?) – pominięto zaimek ‘teidän’

He myyvät autonsa. (Oni sprzedają swój samochód.) – pominięto zaimek ‘heidän’

hanen_nsa

Natomiast, jeśli właściciel przedmiotu jest inny niż podmiot, wtedy użyjemy zaimka dzierżawczego. Po polsku przetłumaczymy jako ‘mój’, ‘twój’, ‘jego’, ‘jej’, ‘nasz’, ‘wasz’, ‘ich’. Przykłady:

Mirja myy hänen autonsa. (Mirja sprzedaje jej/jego samochód). – Oznacza to, że samochód nie należy do Mirji.

Saanko lainata sinun kirjaasi? (Mogę pożyczyć twoją książkę?)

Porównaj:

Niklas tapasi Mikon ja äitinsä. (Niklas spotkał Mikko i swoją mamę.)

Niklas tapasi Mikon ja hänen äitinsä. (Niklas spotkał Mikko i jego mamę.)

Uważasz, że mój artykuł był wartościowy? Jeśli tak, może spodobają Ci się również moje ebooki oraz kursy online do nauki języka fińskiego
Gramatyka-okładka
Wymiana spółgłoskowa w języku finskim-okładka
Suomika

Suomika

Języki obce od zawsze były moją pasją. Przyjemność sprawiała mi ich nauka, ale również nauczanie innych. Dlatego od kilku lat organizuję kursy językowe, prowadzę lekcje indywidualne, projektuję strony internetowe i inne materiały dydaktyczne.

Może Ci się również spodoba

5 komentarzy

  1. Krzychu pisze:

    A może Pani powiedzieć coś o opuszczaniu zaimka czy sufiksów w języku potocznym? Fiński piosenkarz Antti Tuisku w jednej ze swych piosenek śpiewał „Tä on mun eläma“. „Mun” to pewnie skrót od „minun”, ale czy po rzeczowniku „życie” nie powinien być sufiks -ni? W innym tekście sufiks już się pojawił: „Ja kun viimeisen lauluni kuulen…” z góry dziękuję.

  2. krzychu pisze:

    Dziękuję w imieniu swoim i innych 🙂 Nie spodziewałem się tak szybkiej odpowiedzi.

  3. haparoiden pisze:

    Sinun kirjaasi czy sinun kirjasi? W tekście jest przez dwa a, wydaje mi się, że to literówka, choć język znam słabo, więc mogę się mylić 🙂
    Pozdrawiam.

    • Suomika Suomika pisze:

      Obie formy są poprawne, ale są w innym przypadku.
      Sinun kirjaasi – to forma partitiivi liczba pojedyncza (od wyrazu kirjaa)
      sinun kirjasi – to może być jedna z pięciu możliwości: nominatiivi liczba pojedyncza (od wyrazu kirja), nominatiivi liczba mnoga (kirjat), akkusatiivi liczba pojedyncza (kirjan), akkusatiivi liczba mnoga (kirjat), genetiivi liczba pojedyncza (kirjan)

      A jeśli chodzi o zdanie w tekście:

        Saanko lainata sinun kirjaasi? (Mogę pożyczyć twoją książkę?) – Wyraz jest w partitiivi, ponieważ oznacza, że pożyczamy książkę na chwilę.
        Saanko lainata sinun kirjasi? (Mogę pożyczyć twoją książkę?) – Wyraz byłby w akkusatiivi i oznaczałby, że pożyczamy książkę na dłużej.

      Więcej na temat odmiany wyrazu z przyrostkami dzierżawczymi będzie w kolejnym artykule!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.