Nominatiivi

Nominatiivi jest podstawową formą wyrazu (odpowiednik mianownika w języku polskim).

Odpowiada na pytania: Kuka?  (kto?) Mikä? (co?)

 

Kiedy używamy nominatiivi?

1. Opisując podmiot zdania

Olut on jääkaapissa. (Piwo jest w lodówce.)
Me asumme Suomessa. (Mieszkamy w Finlandii.)
Kirjat ovat hyllyssä. (Książki są na półce.)

2. Jako orzeczenie, w przypadku wyrazów policzalnych

Mänty on puu. (Sosna jest drzewem.)
Elokuva on mielenkiintoinen. (Film jest ciekawy.)

 

 

Uważasz, że mój artykuł był wartościowy? Jeśli tak, może spodobają Ci się również moje ebooki oraz kursy online do nauki języka fińskiego
Gramatyka-okładka
Wymiana spółgłoskowa w języku finskim-okładka
Suomika

Suomika

Języki obce od zawsze były moją pasją. Przyjemność sprawiała mi ich nauka, ale również nauczanie innych. Dlatego od 10 lat organizuję kursy językowe (fińskiego, niemieckiego, angielskiego oraz polskiego dla obcokrajowców), prowadzę lekcje indywidualne przez Skype, projektuję strony internetowe i inne materiały dydaktyczne, w tym e-learning.

Może Ci się również spodoba

10 komentarzy

  1. Avatar tomek pisze:

    czy w miejscach w tabelce gdzie jest pusta luka np R S T to tworzenie liczby mnogiej jest regularne? tzn dodajemy końcówkę. ,,t”

    • Suomika Suomika pisze:

      Pod literami R S T są jeszcze podkategorie. Np. wyrazy zakończone na -as odmieniają się inaczej niż wyrazy zakończone na -uus. Przykład: potilas (pacjent) > potilaat (pacjenci). W tej sytuacji as –> aa + t

  2. Avatar tomek pisze:

    jaka jest wtedy zasada ? czy dodajemy wtedy e i dopiero t ?

  3. Avatar tomek pisze:

    mam pytanie odnośnie przymiotników i rzeczowników zakończonych na nen
    trochę się pogubiłem ….nen przechodzi w se gdy tworzymy temat wyrazu a w kursie od eskk jest napisane, iż aby utworzyć partitiivi odcinamy nen dodajemy s i końcowe ta\tä…..to w końcu jak ? troszkę mi się pomieszało

    • Suomika Suomika pisze:

      To nie błąd, ponieważ Partitiivi ma z reguły inny rdzeń niż reszta przypadków. Dla wyrazów zakończonych na -nen, partitiivi kończy się na -stA, a w pozostałych przypadkach na -se. Przykład: Nainen – naista – naiset – naisella

  4. Avatar tomek pisze:

    znalazłem pewną rzecz nie wiem czy to błąd czy nie ale mam słownik do języka fińskiego ten z 1978 fińsko polski Stanisława Wałęgi i tam jest dużo gramatyki na końcu ponad 100stron jestem na dziale temat samogloskowy i spółgłoskowy i jest tam o imiesłowach przymiotnikowych kończących się na -lut/lyt które tworzą formy przypadkowe od od tematu samogłoskowego na lle i tu jest ten problem ponieważ we wszelkich pani publikacjach jest nie lut/lyt tylko llut/llyt ….to ja na prawdę już nie wiem które jest poprawnie a na prawdę wprowadza to mętlik straszny proszę uprzejmie o odpowiedź ☺

    • Suomika Suomika pisze:

      Moi! Generalnie to nie błąd tylko inne ujęcie tematu i na to samo wychodzi: Przykład ollut – olleet
      Ja zdecydowałam się rozszerzyć końcówkę imiesłowów, żeby nie mylić z wyrazami zakończonymi na -ut, gdzie jest inna odmiana: olut – oluet

  5. Avatar tomek pisze:

    w słowniku lut/lyt na lee a u pani. llut/llyt na llee

  6. Avatar tomek pisze:

    ślicznie dziękuję i mam ostatnie pytanie w jakich przypadkach stosujemy wymianę spółgłoskową ?
    i czy zdanie minun kaupungini on iso jest poprawne ? nie.wiem czy dobrze, że dodałem sufiks.dzierżawcy i czy wymiana nk na ng to poprawna forma bo zdanie w genetiivi

    • Suomika Suomika pisze:

      Minun kaupunkini w znaczeniu „moje miasto”, ale również „mojego miasta” ma odmianę mocną spółgłosek z powodu dostawienia przyrostka dzierżawczego.
      Ale w przypadkach lokatywnych (z wyjątkiem illatiivi) będzie odmiana słaba „minun kaupungissani” (w moim mieście)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.