Imiesłów czasu przeszłego (ostanut)

Imiesłów czasu przeszłego (2. aktiivin partisiippi) jest to wyraz używany m.in. do tworzenia formy czasu przeszłego imperfekti w zdaniach przeczących oraz czasu przeszłego perfekti i czasu zaprzeszłego pluskvamperfekti. Może też się pojawiać w roli podobnej do przymiotnika.

En laulanut. – Nie śpiewałem. (czas przeszły imperfekti w przeczeniu)

Olen laulanut. – Śpiewałem. (czas przeszły perfekti)

Olin laulanut. – Śpiewałem. (czas przeszły pluskvamperfekti)

Laulanut mies on lyhyt. – Mężczyzna, który śpiewał, jest niski. (imiesłów ≈ przymiotnik)

• Imiesłów ten tworzymy usuwając jedną lub dwie litery od bezokolicznika, a następnie doczepiając odpowiedną końcówkę różniącą się w zależności od typu czasownika oraz liczby. Nie ma wymiany spółgłosek!
• W typie 1 czasownika usuwamy końcówkę -a/-ä od bezokolicznika, a potem dodajemy ‑nut lub -nyt (zgodnie z harmonią samogłosek) w l. pojedynczej lub -neet w l. mnogiej.

 Uwaga na nieregularną odmianę czasownika „tietää” (wiedzieć):

tietää ”   tiennyt    (również: tietänyt)

tienneet  (również: tietäneet)

• W typie 2 czasownika usuwamy końcówkę -da/-dä i dodajemy -nut/-nyt w liczbie pojedynczej, a -neet w liczbie mnogiej

• W typie 3 usuwamy dwie ostatnie litery bezokolicznika, potem podwajamy pozostawioną na końcu spółgłoskę , a następnie dodajemy ‑ut/-yt w l. pojedynczej, a -eet w l. mnogiej.

• W typach 4, 5, 6 usuwamy końcówkę –ta/-tä od bezokolicznika, a następnie dodajemy ‑nnut/‑nnyt w liczbie pojedynczej, a -nneet w liczbie mnogiej.

ODMIANA IMIESŁOWÓW -NUT/NYT

Imiesłowy -nut/-nyt, gdy występuję w roli przydawki, mogą się odmieniać przez przypadki i wtedy zmienia się końcówka -ut/-yt na -ee-  (z wyjątkiem partitiivi), np.