Kategoria: Gramatyka

Prolatiivi (postitse, kirjeitse)

Mówi się, że w języku fińskim występuje 15 przypadków. Tak naprawdę lista może być dłuższa, jeśli uwzględnimy przypadki przysłówkowe, występujące dość rzadko w języku współczesnym. Do listy przypadków można doliczyć...

Zdanie typu „On hauskaa …”

W języku fińskim jest kilka rodzajów zdań. Charakteryzują się one innym szykiem zdania, występowaniem podmiotu lub nie, specyficznym przypadkiem podmiotu lub dopełnienia. I takim charakterystycznym zdaniem w języku fińskim jest...

Dopełnienie (objekti)

Dopełnienie (po fińsku objekti) jest to podrzędny element zdania. Opisuje przedmiot lub wynik czynności. Zwykle występuje bezpośrednio po czasowniku. Odpowiada na pytania: Kogo? Co? lub Kogo? Czego? Ostan talon. –...

Tryb potencjalny (potentiaali)

Tryb potencjalny (potentiaali) jest to tryb wyrażający możliwość/prawdopodobieństwo zaistnienia czegoś. Jest używany tylko w języku pisanym, i praktycznie nie usłyszymy go w języku mówionym (wtedy wykorzysta się wyrazów takich jak...

hyvä – hyvin

Wyrazy hyvä, hyvää i hyvin mogą mylić, ponieważ zdarza się, że możemy je przetłumaczyć podobnie jako dobrze. HYVÄ Hyvä to przymiotnik (odpowiada na pytanie jaki?) i oznacza dobry. Czasami jednak...

myös -kin -kään

Jak powiedzieć też, również po fińsku? Mamy dwie opcje do wyboru. Albo użyjemy wyrazu myös albo przyrostka –kin. Umiejscowienie tych wyrazów  zależy, co chcemy podkreślić. Myös zwykle stawiamy przed wyrazem,...

Apostrof w języku fińskim

Kiedy pojawia się apostrof w języku fińskim? Apostrof (heittomerkki, apostrofi) w języku fińskim stosujemy w następujących sytuacjach: Przy odmianie wyrazów, w których zanika spółgłoska ‘k’ i zostają koło siebie dwie...

tahansa

tahansa – …kolwiek

Jak powiedzieć po fińsku ktokolwiek, cokolwiek, gdziekolwiek, itp.? W tym celu wykorzystamy nieodmienny wyraz tahansa (lub zamienniki: hyvänsä, vain albo potocznie vaan) poprzedzony zaimkiem pytającym w odpowiednim przypadku. kuka tahansa...

Spójniki fińskie

Spójniki to takie słówka, które łączą zdania lub części zdań. Oto lista wybranych fińskich spójników: eli (~ elikkä) czyli, innymi słowy Eilen eli keskiviikkona olin Turussa. että że Tiedätkö, että...

predikatiivi

Zdanie orzecznikowe – Predikatiivi (Maito on valkoista.)

Niektóre zdania w języku fińsku są zdaniami orzecznikowymi. Zawierają one podmiot oraz orzeczenie imienne, które składa się z czasownika ‘olla’ (być) oraz orzecznika. Przykład: Kirja on halpa. (Książka jest tania.)...

Rekcja wyrazu – pomocne źródła

Zastanawiasz się czasami, jakiego przypadku użyć po konkretnym wyrazie, np. ”pomóż mi” to ”auta minulle” czy ”auta minua”? „zostać w domu” to „jäädä kotona” czy ”jäädä kotiin”? W powyższych przykładach...

Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne (kirja, vesi)

W języku fińskim rzeczowniki możemy podzielić na policzalne i niepoliczalne.   WYRAZY POLICZALNE opisują przedmioty, osoby lub zjawiska, które: możemy policzyć, np. omena (jabłko), kysymys (pytanie) występują w całości, np....

TARVITA (minun ei tarvitse / minä en tarvitse)

Czasownik ’tarvita’ ma dwa znaczenia. Każde z nich wymaga zastosowania innych reguł gramatycznych. ‘Tarvita’ może oznaczać ’potrzebować’. Wtedy ten wyraz jest traktowany jak zwykły czasownik. Zaimki osobowe są w mianowniku...

Odmiana wyrazów z przyrostkiem dzierżawczym (kirjasi vs. kirjaasi)

Jeśli odmieniamy wyraz przez przypadki, przyrostek dzierżawczy dodajemy po końcówce przypadku. Porównaj odmianę rzeczownika ‘vene’ (łódź): Odmiana bez przyrostka Odmiana z przyrostkiem -ni Nominatiivi: vene veneeni Partitiivi: venettä venettäni Genetiivi:...

Odmiana wyrazów z przyrostkiem dzierżawczym w 3. osobie (kirjassaan)

Jeśli mamy wyraz w formie nieodmienionej, czyli w mianowniku, przyrostkiem dzierżawczym w trzeciej osobie jest ‑nsa/‑nsä. Przykłady: kirja (książka)  >Š hänen/heidän kirjansa lapsi (dziecko) Š > hänen/heidän lapsensa   Natomiast,...

Pominięcie zaimka dzierżawczego (Mirja myy autonsa.)

Zaimki dzierżawcze są pominięte w zdaniu, jeśli posiadany przedmiot (szczególnie występujący w dopełnieniu) należy do podmiotu. Wtedy wystarczy końcówka dzierżawcza. Po polsku najczęściej użyjemy zaimka ‘swój’. Przykłady: Minä myyn autoni....